ครบเส้นตาย 60 วัน รัฐบาลต้องเร่งขอสภาฯ แก้ รธน. ตามสัญญาที่นายกฯ เคยให้ไว้

 

วันนี้ (12 พฤษภาคม 2569) ผมได้ปรึกษาหารือต่อที่ประชุมวุฒิสภาไปยังสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี และคณะรัฐมนตรี (ครม.) เพื่อเรียกร้องให้ดำเนินการตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 147 ในการร้องขอต่อรัฐสภาเพื่อพิจารณาร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ..) พุทธศักราช .... (แก้ไขเพิ่มเติมมาตรา 256 และเพิ่มหมวด 15/1) ที่ยังคงค้างอยู่จากการยุบสภาครั้งก่อน
.
โดยที่เมื่อประมาณกลางเดือนธันวาคม ได้มีกระบวนการประชุมร่วมกันของรัฐสภาเพื่อพิจารณาร่างแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ มาตรา 256 และหมวด 15/1 ว่าด้วยวิธีการจัดทำรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ แต่กระบวนการดังกล่าวต้องหยุดชะงักลงเนื่องจากการยุบสภาในขณะที่ร่างกฎหมายกำลังอยู่ระหว่างการพิจารณาในวาระที่ 2
.
ผมได้เน้นย้ำว่าความกังวลเรื่องการจัดทำรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ควรจะหมดไป เนื่องจากผลการออกเสียงประชามติเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ที่ผ่านมา ประชาชนกว่า 21 ล้านเสียงได้เห็นชอบให้มีการจัดทำรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ซึ่งสอดคล้องกับท่าทีของนายกรัฐมนตรีที่เคยให้สัมภาษณ์ในรายการ "กรรมกรข่าว คุยนอกจอ" ของคุณสรยุทธ สุทัศนะจินดา เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ว่า “เสียงประชามติไม่ฟังได้หรือ นี่คือเสียงประชาชน”
.
แม้ในช่วงต้นเดือนเมษายนที่ผ่านมา การแถลงนโยบายของรัฐบาลจะไม่ได้ระบุเรื่องนี้ไว้อย่างชัดเจนจนสร้างความกังวลใจ แต่ภายหลังนายกรัฐมนตรีได้ยืนยันกับสื่อมวลชนอีกครั้งว่าเรื่องนี้เป็น “คำสั่งของประชาชน” ที่รัฐบาลต้องดำเนินการ ทำให้เกิดความหวังว่ากระบวนการจะดำเนินต่อไปอย่างไร้รอยต่อ
.
ทั้งนี้ประเด็นสำคัญที่ผมหยิบยกมาหารือคือ ในวันที่ 15 พฤษภาคมนี้ จะมีการประชุมร่วมกันของรัฐสภาเพื่อพิจารณาร่างกฎหมายที่ค้างอยู่ตามมาตรา 147 ของรัฐธรรมนูญ ซึ่งกำหนดให้ ครม. ต้องร้องขอต่อรัฐสภาภายใน 60 วันนับแต่วันเรียกประชุมรัฐสภาครั้งแรกหลังการเลือกตั้งทั่วไป
.
อย่างไรก็ตาม จากข้อมูลพบว่ามีร่างกฎหมายที่ค้างอยู่ทั้งหมด 116 ฉบับ แต่ ครม. กลับเสนอรายชื่อเพื่อให้สภาพิจารณาต่อเพียง 31 ฉบับเท่านั้น และจากการตรวจสอบไม่พบ “ร่างแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ มาตรา 256 และหมวด 15/1” รวมอยู่ในรายชื่อดังกล่าว
.
ผมจึงได้ใช้โอกาสที่วันนี้ ซึ่งเป็นวันสุดท้ายของกรอบเวลา 60 วัน ตามมาตรา 147 ฝากไปยังสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรีและ ครม. ให้เร่งมีมติร้องขอต่อรัฐสภาเพื่อพิจารณาร่างแก้ไขรัฐธรรมนูญดังกล่าวในวาระ 2 ต่อไป เพื่อให้เป็นไปตามเจตจำนงของประชาชนและคำมั่นสัญญาที่ท่านนายกรัฐมนตรีเคยให้ไว้ว่า “เสียงประชามติไม่ฟังได้หรือ นี่เป็นคำสั่งของประชาชน”