เทวฤทธิ์ มณีฉาย

6 มี.ค. 2569 ที่บ้าน วังนาใน ต.น้ำผุด อ.ละงู จ.สตูล เรียง สีแก้ว เครือข่ายประชาชนใต้ สรุปสถานการณ์วิถีชีวิตและสภาพปัญหาความเดือดร้อนของชุมชนชาวมานิ ให้กับคณะกรรมาธิการการพัฒนาการเมือง การมีส่วนร่วมของประชาชน สิทธิมนุษยชน สิทธิ เสรีภาพ และการคุ้มครองผู้บริโภค วุฒิสภา ที่เดินทางมารับฟังพร้อมทั้งภาคประชาชนและหน่วยงานราชการในพื้นที่ . โดยมีประเด็นเบื้องต้นประกอบด้วย . สถานะทางกฎหมายและการไร้สัญชาติ จากการสำรวจประชากรมานิ 374 คน ในพื้นที่ 4 จังหวัด (ตรัง พัทลุง สตูล และสงขลา) พบว่ามีถึง 63 คนที่ยังคงไร้สัญชาติและไม่มีสถานะทางทะเบียน อุปสรรคสำคัญมาจากเงื่อนไขของระบบราชการที่ต้องการโครงสร้างบ้านถาวรในการขอทะเบียนบ้าน ซึ่งขัดแย้งอย่างสิ้นเชิงกับวิถีชีวิตดั้งเดิมของชาวมานิที่ต้องเคลื่อนย้ายตามวัฏจักรอาหาร นอกจากนี้ยังมีปัญหาเรื่องการขาดแคลนผู้รับรองสถานะ และอคติของเจ้าหน้าที่รัฐบางส่วนที่ขาดความเข้าใจในความแตกต่างทางวัฒนธรรม . อีกประเด็นคือการถูกพรากถิ่นฐานโดยรัฐ จุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2518 เมื่อมีการประกาศจัดตั้งเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาบรรทัด ซึ่งทับซ้อนกับพื้นที่ตั้งถิ่นฐานดั้งเดิ...

วันนี้ (8 เมษายน 2568) ผมได้ร่วมอภิปรายในที่ประชุมวุฒิสภาในฐานะผู้สงวนคำแปรญัตติ ให้เพิ่มเติมคำว่า “ชนเผ่าพื้นเมือง” ลงในนิยามของกลุ่มชาติพันธุ์ตามร่าง พรบ. คุ้มครองและส่งเสริมวิถีชีวิตกลุ่มชาติพันธุ์ (พรบ. ชาติพันธุ์ฯ) ทั้งนี้ เนื่องจากเมื่อพิจารณาตามความมุ่งหมายและเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญฯ แล้ว มีการระบุไว้อย่างชัดเจนในรายงาน “ความมุ่งหมายและคำอธิบายประกอบรายมาตราของรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2560” จัดทำโดย คณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ หน้าที่ 107 มาตรา 70 ว่าการคุ้มครองคนชาติพันธุ์ที่ไม่ใช่คนไทยจะต้องได้รับ “การดูแลตามพันธกรณีหรือข้อตกลงร่วมกันระหว่างประเทศเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนซึ่งเป็นไปตามหลักสิทธิมนุษยชนทั่วไป” ซึ่งแสดงให้เห็นว่ารัฐไทยต้องคุ้มครองพวกเขาตามหลักสิทธิมนุษยชน ไม่ใช่ทึกทักเอาเองว่าจะไม่คุ้มครองก็ได้ หรือคุ้มครองน้อยเพียงใดก็ได้ . “มาตรา 70 รัฐพึงส่งเสริมและให้ความคุ้มครองชาวไทยกลุ่มชาติพันธุ์ต่าง ๆ ให้มีสิทธิดำรงชีวิตในสังคมตามวัฒนธรรม ประเพณี และวิถีชีวิตดั้งเดิมตามความสมัครใจได้อย่างสงบสุข ไม่ถูกรบกวน ทั้งนี้ เท่าที่ไม่เป็นการขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน หรือเป็นอ...