เทวฤทธิ์ มณีฉาย

วันนี้ (18 พฤษภาคม 2569) ในการประชุมวุฒิสภา วาระพิจารณารายงานการศึกษาเรื่อง ข้อดีข้อเสียการยกเลิก MOU 2543 และ MOU 2544 เพื่อแก้ไขปัญหาชายแดนไทย-กัมพูชา ซึ่งคณะกรรมาธิการวิสามัญฯ พิจารณาเสร็จสิ้นแล้วนั้น . ผมได้อภิปรายตั้งข้อสังเกตต่อรายงานฉบับดังกล่าวโดยระบุว่าทางออกของปัญหาไม่ควรเป็นแบบขาว-ดำหรือเสนอให้ยกเลิกเพียงอย่างเดียว แต่ควรมีทางออกตรงกลาง เช่น การแก้ไขปรับปรุง พร้อมตั้งคำถามถึงมติเอกฉันท์ของ กมธ. ว่ากรรมาธิการบางท่านเห็นด้วยกับการยกเลิกจริงหรือไม่ นอกจากนี้ผมยังได้แย้งเหตุผลในการยกเลิก MOU 2543 ว่าการอ้างถึงความคืบหน้าที่น้อยเพียงร้อยละ 60 ในช่วง 26 ปีนั้น แท้จริงแล้วได้ครอบคลุมพื้นที่ไปถึง 600 กิโลเมตรและปักหลักเขตแดนได้ถึง 47 หลัก การยกเลิกอาจทำให้กระบวนการที่ยอมรับกันทางพฤตินัยไปแล้วต้องสูญเปล่า อีกทั้งความชอบด้วยรัฐธรรมนูญของ MOU 43 ก็ยังเป็นที่ถกเถียงและยังมีผลบังคับใช้อยู่ ส่วนเรื่องการอ้างเหตุปะทะนั้นก็ย้อนแย้งกับข้อตกลงหยุดยิงที่ให้รักษาสถานะจนกว่าจะมีข้อตกลงที่สิ้นสุด ซึ่งเครื่องมือหลักที่ใช้ดำเนินการก็คือ MOU ฉบับนี้เอง . สำหรับกรณีของ MOU 2544 ที่มีแนวโน้มจะถูกยกเลิ...

ในห้วงเวลาที่ประเทศกำลังเผชิญโจทย์ใหญ่อย่างการแก้ไขรัฐธรรมนูญ 2560 ซึ่งเป็นประเด็นที่ถูกกำหนดไว้ชัดเจนในบันทึกความเข้าใจ (MOA) ระหว่างพรรคประชาชนและพรรคภูมิใจไทยว่าเป็นวาระสำคัญที่ต้องดำเนินการ แต่กลับปรากฎว่ารัฐบาลภายใต้การนำของอนุทิน ชาญวีรกูลกลับนำประเด็นเรื่องการจัดทำประชามติให้ประชาชนลงมติยกเลิกบันทึกความเข้าใจไทย–กัมพูชา (MOU) ปี 2543 และ 2544 เข้ามาเป็นนโยบายรัฐบาลและเตรียมที่จะให้ประชาชนออกเสียงประชามติในการเลือกตั้งทั่วไปที่กำลังจะมาถึง ทั้งที่เรื่องไม่ได้อยู่ในกรอบ MOA ดังกล่าวเลย การผลักดันเรื่องนี้จึงมีลักษณะเบี่ยงเบนความสนใจออกจากประเด็นแกนหลักคือการร่างรัฐธรรมนูญใหม่ที่เป็นประชาธิปไตย . การอธิบายเรื่องเขตแดน แผนที่ และสนธิสัญญาระหว่างประเทศ เป็นเรื่องซับซ้อนอย่างมาก ทั้งในเชิงประวัติศาสตร์ กฎหมาย และการตีความเอกสาร หากนำไปสู่ประชามติย่อมไม่สามารถสร้างความเข้าใจที่ถ่องแท้แก่ประชาชนส่วนใหญ่ได้ง่าย ตรงกันข้ามกลับเปิดพื้นที่ให้การบิดเบือนและการปลุกปั่นทางการเมือง โดยเฉพาะในบรรยากาศแบบชาตินิยมสุดขั้วที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน ตัวอย่างที่เห็นชัดคือกรณีการทำประชามติให้สหราชอาณาจักรออ...