นิยาม “ชนเผ่าพื้นเมือง” ไม่ได้มีไว้โก้ ๆ : เป็นไปตามรัฐธรรมนูญฯ และพันธกรณีระหว่างประเทศ
วันนี้ (8 เมษายน 2568) ผมได้ร่วมอภิปรายในที่ประชุมวุฒิสภาในฐานะผู้สงวนคำแปรญัตติ ให้เพิ่มเติมคำว่า “ชนเผ่าพื้นเมือง” ลงในนิยามของกลุ่มชาติพันธุ์ตามร่าง พรบ. คุ้มครองและส่งเสริมวิถีชีวิตกลุ่มชาติพันธุ์ (พรบ. ชาติพันธุ์ฯ) ทั้งนี้ เนื่องจากเมื่อพิจารณาตามความมุ่งหมายและเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญฯ แล้ว มีการระบุไว้อย่างชัดเจนในรายงาน “ความมุ่งหมายและคำอธิบายประกอบรายมาตราของรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2560” จัดทำโดย คณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ หน้าที่ 107 มาตรา 70 ว่าการคุ้มครองคนชาติพันธุ์ที่ไม่ใช่คนไทยจะต้องได้รับ “การดูแลตามพันธกรณีหรือข้อตกลงร่วมกันระหว่างประเทศเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนซึ่งเป็นไปตามหลักสิทธิมนุษยชนทั่วไป” ซึ่งแสดงให้เห็นว่ารัฐไทยต้องคุ้มครองพวกเขาตามหลักสิทธิมนุษยชน ไม่ใช่ทึกทักเอาเองว่าจะไม่คุ้มครองก็ได้ หรือคุ้มครองน้อยเพียงใดก็ได้ . “มาตรา 70 รัฐพึงส่งเสริมและให้ความคุ้มครองชาวไทยกลุ่มชาติพันธุ์ต่าง ๆ ให้มีสิทธิดำรงชีวิตในสังคมตามวัฒนธรรม ประเพณี และวิถีชีวิตดั้งเดิมตามความสมัครใจได้อย่างสงบสุข ไม่ถูกรบกวน ทั้งนี้ เท่าที่ไม่เป็นการขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน หรือเป็นอ...