เทวฤทธิ์ มณีฉาย

ในสังคมที่มักพร่ำบอกว่าคนเราทุกคนเท่าเทียมกัน คำถามสำคัญที่ยังคงดังก้องอยู่ในระบบสาธารณสุขไทยมานานหลายสิบปีคือ เหตุใดชีวิตและความเจ็บป่วยของคนไทยจึงยังถูกจัดระดับด้วย ‘สิทธิการรักษา’ ที่ต่างกัน? . ภาพความเหลื่อมล้ำทางสุขภาพในปัจจุบันสะท้อนผ่านโครงสร้าง 3 กองทุนอย่างเด่นชัด ข้าราชการเข้าถึงเทคโนโลยีทางการแพทย์และยานอกบัญชีได้อย่างกว้างขวางด้วยงบประมาณจากภาษีประชาชน ผู้ประกันตนตามมาตรา 33 ต้องถูกหักเงินสมทบในทุก ๆ เดือนเพียงเพื่อแลกกับสิทธิการรักษาพยาบาลขั้นพื้นฐานที่ตนเองควรได้รับฟรีจากรัฐ ในขณะที่ประชาชนส่วนใหญ่ภายใต้สิทธิบัตรทองแม้จะได้รับความคุ้มครอง แต่โรงพยาบาลที่ดูแลพวกเขากลับต้องแบกรับภาระทางการเงินอย่างหนักหน่วง สิ่งเหล่านี้เป็นความเหลื่อมล้ำเชิงโครงสร้างที่รัฐสร้างขึ้นและปล่อยให้ดำรงอยู่มาอย่างยาวนาน . ปัจจุบันสิทธิหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (บัตรทอง) มีประมาณ 46.602 ล้านคน หรือคิดเป็นกว่า 69% ของประชากรไทย รองลงมาคือสิทธิประกันสังคมมีประมาณ 12.146 ถึง 12.723 ล้านคน หรือคิดเป็นประมาณ 18-19% ของประชากร ขณะที่สิทธิสวัสดิการข้าราชการและรัฐวิสาหกิจมีประมาณ 5.4 ถึง 5.6 ล้านคน หรือคิด...