ประชุมร่วม จนท.-ผู้นำแรงงาน ชลบุรี รับฟังสถาการณ์แรงงาน รวมทั้งโอกาส-อุปสรรคดันสิทธิรวมกลุ่ม-เจรจาต่อรองร่วม ILO 87 และ 98

 

วานนี้ (28 เม.ย.68) ที่สถาบันพัฒนาฝีมีอแรงงาน ชลบุรี ผม ในฐานะอนุกรรมาาธิการด้าานกาารสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน ใน กมธ.แรงงาน วุฒิสภา ร่วมเดินทางกับคณะ ไปประชุมกับแรงงานจังหวัดชลบุรี และหัวหน้าหน่วยงานด้านแรงงานในจังหวัด โดยได้รับฟังการบรรยายสรุปสถานการณ์แรงงานในพื้นที่จังหวัดชลบุรี รวมทั้งการดำเนินงานของสถาบันส่งเสริมความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน (องค์การมหาชน)สสปท.ในพื้นที่
ประเด็นที่น่าสนใจที่ได้ข้อมูล

• จำนวนสหภาพแรงงานในพื้นที่มี 225 แห่ง 2 สมาพันธ์แรงงาาน 1 สภาแรงงาน แต่ไม่ทราบจำนวนสมาชิกสหภาพแรงงานที่แน่ชัด ราวหมื่นคน
• ปี 67 มีการยื่นข้อเรียกร้องเพื่อเปลี่ยนแปลงสภาการจ้าง 96 แห่ง มีข้อพิพาท 16 แห่ง และสาามารถเจรจาไกลเกลี่ยได้แล้ว มีข้อตกลง 76 ฉบับ ครอบคลุมสิทธิประโยชน์ 45,460 คน
• ตั้งแต่ 1 ต.ต.67 ถึงปัจจุบัน มียื่นข้อเรียกร้อง 96 ฉบับ มีพิพาท 10 ฉบับ และยุติไปแล้ว 8 แห่ง
• ปีงบฯ 66-68 ยังไม่มีการนัดหยุดงาน
• การเกิดใหม่ของสหภาพแรงงานในพื้นที่ตั้งแต่ปี 67 ถึงปัจจุบันมีเพียงแห่งเดียว ทั้งที่ก่อนหน้านั้นเกิดขึ้นใหม่มากกว่านี้

นอกจากานี้ยังมีการสะท้อนการขับเคลื่อนเรื่องการรับรองอนุสัญญา ILO 87 และ 98 ว่าด้วยเสรีภาพในการสมาคม และสิทธิในการรวมตัวและเจรจาต่อรอง ในพื้นที่ โดยมีคุณลาเล่ อยู่เป็นสุข ประธานสมาพันพันธ์แรงงานอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย(CILT) ในฐานะหนึ่งในคณะทำงานผลักดันอนุสัญญา ILO ฉบับที่ 87 และ98 สะท้อนปัญหาของ พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ 2518 ที่ไม่สอดคล้องกับแรงงานสัมพันธ์ในปัจจุบัน โดยสถานกาารณ์ปัจจุบันสหภาพแรงงานยุติไปมากกว่าเกิดใหม่ สาเหตุมาจากสถานประกอบการไม่ยอมรับสหภาพแรงงาน หาากเหตุเล่นงานแกนนำ จนทำให้สหภาพออนแอหรือล้มหายไป

 
สำหรับการขับเคลื่อเรื่องกาารให้รัฐไทยรับรองอนุสัญญานี้ ดำเนินมาอย่างยาวนานกว่า 30 ปี โดยเมื่อปี 66 รัฐบาลไทยจะเจรจา FTA กับ EU ขบวนการแรงงานก็ผลักดันให้มีเงื่อนไขตามอนุสัญญานี้ในการเจรจา โดยเมื่อวันที่ 27 พ.ย.67 คณะทำงานผลักดันฯ ได้ยื่นข้อเสนอต่อตัวแทน FTA ไทย-EU และได้มีการเข้าร่วมพูดคุย

 
สำหรับปัญหาอุปสรรคในการผลักดันการรับรองอนุสัญญานี้ เช่น ฝ่ายความมั่นคงยังกังวลเรื่องการรวมกลุ่มของแรงงานข้ามชาติ ฝ่ายการเมืองก็กังวลเรื่องการรวมตัวกันของขวนการแรงงาานทั้งเอกชนและรัฐวิสาหกิจที่เคยถูกจับแยกเมื่อครั้งรัฐประหาร 34 ส่วนกลุ่มทุนก็กังวลว่าแรงงานจะรวมตัวกันได้แล้วจะกระทบกลุ่มทุน ขณะที่รัฐบาลยังคิดว่าต้องแก้ พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ก่อนจึงสามารถให้สัตยาบันอนุสัญญาฯได้ ทั้งที่ฝ่ายขบวนการแรงงานยืนยันว่าให้สัตตยาบันก่อนได้เลย

 
ยังมีการสะท้อนปัญหาคนทำงานด้านแรงงานในพื้นที่ชลบุรีไม่สอดคล้องกับปริมาณงานที่มาก เช่น พนง.ตรวจแรงงานมีเพียง 20 กว่าคน แต่ละคนตั้งรับเคส 40 เคส ขณะที่กรอบเวลาทำงาน 60 วัน สะท้อนปัญหาปริมาณงานไม่สัมพันธธ์กับจำนวนเจ้าหน้าที่ นอกจากนี้ยังมีโจทย์ไม่สามารถดึงดูดในให้คนทำงานอยู่ได้นาน เพราะอยู่สักพักก็โอน-ย้าย เป็นต้น