19 ปี "ลุงนวมทอง" กับ 4 ข้อเสนอ 'จะได้ไม่ลืมกัน'

 

วันที่ 31 ตุลาคมของทุกปีเป็นวันแห่งการรำลึกถึง “นวมทอง ไพรวัลย์” คนขับรถแท็กซี่สามัญชนผู้กล้าที่ลุกขึ้นต่อต้านอำนาจรัฐประหารด้วยชีวิตและสวัสดิภาพของตนเอง เพื่อยืนยันว่าประชาชนธรรมดาก็สามารถปกป้องประชาธิปไตยได้
.
ผมรำลึกถึงนวมทองในฐานะผู้ซื่อสัตย์ต่ออุดมการณ์ เขาไม่ได้ต่อสู้เพื่อตัวเอง แต่เพื่อตอบโต้คำสบประมาทของผู้ยึดอำนาจว่า “ไม่มีใครมีอุดมการณ์มากขนาดยอมพลีชีพได้” ทว่าคำตอบของเขาไม่ใช่เพียงคำพูดแต่คือการกระทำโดยเอาชีวิตมายืนยัน
.
วันนี้เวลาผ่านมากว่า 19 ปีแต่คำถามนั้นยังคงก้องอยู่ในสังคมไทย เราอาจไม่ต้องขับแท็กซี่พุ่งชนรถถังหรือเสียสละชีวิตเหมือนลุงนวมทอง แต่เราทุกคนสามารถสานต่ออุดมการณ์ด้วยการยืนหยัดบนจุดยืนเดียวกันได้ จุดยืนที่ไม่ยอมรับอำนาจนอกระบบ จุดยืนที่ไม่ยอมให้การรัฐประหารกลายเป็นเรื่องปกติของประเทศนี้
.
นอกจากจัดกิจกรรมรำลึกเพื่อไม่ให้ลืมเลือนแล้ว สิ่งที่ควรทำต่อเพื่อล้มล้างผลพวงการรัฐประหารและฟื้นฟูประชาธิปไตย ประกอบด้วย
.
1. สำหรับเรื่องราวของลุงนวมทอง และเรื่องราวของสามัญชนที่ต่อสู้เพื่อประชาธิปไตยควรถึงจารึกทั้งในแบบเรียน ในสถานที่สำคัญของอำนาจอธิปไตยที่สะท้อนอำนาจประชาชน ไม่ว่าจะรัฐสภา ทำเนียบรัฐบาลหรือองค์กรตุลาการ
.
2. อีกกับดักที่ล็อคและเป็นผลพวงของการรัฐประหารตั้งแต่ 2549 และ 2557 คือรัฐธรรมนูญ ที่ต้องจัดทำใหม่โดยประชาชนในฐานะผู้สถาปนารัฐธรรมนูญ
.
3. การคืนสิทธิและเสรีภาพของประชาชนที่ถูกดำเนินคดีจากความขัดแย้งทางการเมืองตลอด 20 ปีที่ผ่านมาโดยไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง
.
4. อีกไม่ถึง 5 ปี จะครบอายุความของคดีสลายการชุมนุมเมษา-พฤษภา 53 เช่นเดียวกับคดีตากใบที่หมดไปเมื่อปีที่แล้ว ทางหนึ่งคือเร่งให้ดำเนินคดีผู้มีส่วนร่วมโดยเฉพาะผู้สั่งการสลายการชุมนุมจนมีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บจำนวนมาก และออกกฎหมายให้คดีที่เป็นการกระทำจากผู้ใช้อำนาจรัฐไม่มีอายุความ

ภาพโดย แมวส้ม