แฉกลเกมรัฐธรรมนูญ 60 ตัดสะพานเชื่อม ขวางเจตจำนงประชาชน

เมื่อวันที่ 21 มกราคม 2569 ผมได้ร่วมกิจกรรม "เวทีสาธารณะ : อนาคตประเทศไทย ผ่านมุมมองเยาวชนคนรุ่นใหม่ New Voter" จัดโดยสถานีวิทยุโทรทัศน์รัฐสภา
.
ช่วงหนึ่งผมชี้ให้เห็นว่า แม้ในวันเลือกตั้งเสียงของพวกเราจะเท่ากันทุกคน แต่หลังจากนั้นกลับมีกลไกจำนวนมากที่ตัดสะพานเชื่อมระหว่าง “สิ่งที่เราเลือก” กับ “สิ่งที่จะเป็นจริง” ทำให้เสียงของประชาชนไม่สามารถแปรเป็นอำนาจในการกำหนดรัฐบาลและนโยบายได้ เหตุการณ์หลังการเลือกตั้งปี 2566 เป็นตัวอย่างชัดเจนว่าความต้องการของคนส่วนใหญ่ถูกบิดเบือนผ่านกลไกตามรัฐธรรมนูญ ไม่ว่าจะเป็นการยุบพรรค การถอดถอนผู้นำ หรือการใช้มาตรฐานจริยธรรมที่ออกแบบ ตีความ และตัดสินโดยองค์กรเดียวกัน
.
ผมเห็นว่าปัญหาไม่ได้อยู่ที่กติกาเลือกตั้งอย่างเดียว แต่อยู่ที่ “กลไกกำกับกติกา” ซึ่งฝังอยู่ในรัฐธรรมนูญ 2560 ตั้งแต่ที่มาของ สว. การแก้รัฐธรรมนูญรายมาตราที่แทบเป็นไปไม่ได้ ไปจนถึงอำนาจขององค์กรอิสระที่ไม่สามารถถูกตรวจสอบหรือถอดถอนได้โดยประชาชน ทั้งที่องค์กรเหล่านี้มีบทบาทกำหนดชะตานโยบาย อนาคต และความฝันของคนรุ่นใหม่ ผมจึงย้ำว่า หากเลือกลงประชามติไม่เห็นชอบ เท่ากับยอมให้โครงสร้างเดิมที่ยึดกุมอนาคตของพวกเรายังคงอยู่ต่อไป และนี่คือหัวใจของปัญหาที่ต้องมองให้ทะลุว่าการเมืองไทยไม่ได้พรากอำนาจของประชาชนในวันเลือกตั้ง แต่พรากมันไปหลังจากนั้นอย่างเป็นระบบ