อย่าเพิกเฉยต่อการโจมตี ‘ผู้ส่งสาร’ หยุดความรุนแรงต่อสื่อทั่วโลก

วันนี้ (16 สิงหาคม) ที่หอศิลปวัฒนธรรมกรุงเทพฯ ผมร่วมกิจกรรมรำลึกถึงสื่อมวลชน 5 รายที่ถูกสังหารที่ฉนวนกาซาเมื่อวันอาทิตย์ที่ 10 สิงหาคมที่ผ่านมา โดยผมได้มีโอกาสกล่าวรำลึกถึงสื่อมวลชนที่พลีชีพในครั้งนี้ด้วย
.
การสังหารสื่อมวลชนในความรุนแรงครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่สื่อมวลชนทั่วโลกถูกสังหารในสถานการณ์ความขัดแย้ง สิ่งที่เกิดขึ้นที่ฉนวนกาซ่าไม่เพียงเกิดขึ้นกับผู้บริสุทธิ์แต่ยังเกิดกับนักข่าวที่ถือเป็นประจักษ์พยาน เป็นผู้ที่ประกาศข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นในห้วงเวลานั้น ๆ และ อานัส อัล-ชารีฟ หนึ่งในผู้เสียชีวิตถือเป็นกระบอกเสียงเดียวที่ยังอยู่ในพื้นที่นั้น เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นยังเป็นการพยายามปิดหูปิดตาไม่ให้โลกรับรู้สิ่งที่เกิดขึ้นในพื้นที่ ซึ่งถือเป็นความรุนแรงอย่างถึงที่สุดและเราไม่ควรนิ่งเฉย
.
ผมขอสื่อสารไปยังประชาชนคนไทยว่าความรุนแรงที่เกิดขึ้นกับผู้สื่อข่าวและช่างภาพที่เปรียบเสมือนหูตาให้กับสังคมไม่ใช่เรื่องของชนชาติใด หากแต่เป็นเรื่องของคนในสังคมไทยที่ถูกทำให้เพิกเฉยต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น หากย้อนไปย้อนไปเมื่อ 15 ปีที่แล้ว เหตุการณ์การปราบปรามประชาชนเกิดขึ้นกลางกรุงเทพฯ ในเหตุการณ์นั้นมีนักข่าวเสียชีวิตอย่างน้อย 2 คน ประกอบด้วย ฮิโรยูกิ มูราโมโต ถูกยิงเสียชีวิตเมื่อวันที่ 10 เมษายน 2553 และ ฟาบิโอ โปเลงกี ช่างภาพชาวอิตาลี เสียชีวิตเมื่อ 19 พฤษภาคม 2553 ทั้งสองคนเสียชีวิตโดยที่ยังไม่สามารถหาใครมาลงโทษได้และสังคมไทยเพิกเฉย
.
เมื่อปี 2563-2564 มีการชุมนุมของประชาชนในกรุงเทพมหานครและมีสื่อมวลชนถูกยิงด้วยกระสุนยางและแก๊สน้ำตาจำนวนมาก ความรุนแรงเหล่านี้เป็นความรุนแรงเงียบซึ่งทั้งสังคมไทยอนุญาตให้ใช้ความรุนแรงกับสื่อมวลชนได้ ผมจึงขอฝากไปถึงคนไทยว่าเราไม่ควรเพิกเฉยต่อความรุนแรงต่อนักข่าวเพราะนี่คือการยอมให้ปิดหูปิดตาตัวเอง
.
เราไม่ควรเพิกเฉยแม้สิ่งนั้นจะเกิดขึ้นนอกแผ่นดินไทย สิ่งที่เกิดขึ้นกับนักข่าวที่ฉนวนกาซ่ากว่า 270 รายที่เสียชีวิตนั้น หากย้อนกลับไปในรอบ 200 ปีไม่มีความรุนแรงใดที่กระทำต่อนักข่าวถึงขนาดนี้ ผมคิดว่าเราไม่ควรจะเพิกเฉยต่อสิ่งที่เกิดขึ้นต่อนักข่าว และเหนือสิ่งอื่นใดไม่ใช่เฉพาะนักข่าว ต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกันก็ไม่ควรจะมีความรุนแรง เพราะสิ่งนี้นับเป็นความอับจนทางปัญญาของมนุษยชาติที่ไม่สามารถหาทางออกอื่นนอกจากความรุนแรง เราสามารถหาวิธีการทางออกอื่นหรือเปลี่ยนกระบวนทัศน์โดยไม่ต้องใช้ความรุนแรงได้
.
ท้ายที่สุดผมจึงขอใช้พื้นที่นี้ในการส่งเสียง และหวังว่าจะไม่มีรายต่อไปอีกแล้ว เราไม่ควรยอมให้มีใครมาใช้ความรุนแรงเพื่อปิดฟ้าด้วยฝ่ามือ ปิดความจริง และปิดหูปิดตาพลเมืองโลกอีกต่อไป