เจาะค่าไฟแพง ลดภาระ กฟผ. = ลดภาระประชาชน

วันนี้ (31 มีนาคม 2568) ผมร่วมอภิปรายญัตติ เรื่อง ขอเสนอญัตติให้วุฒิสภาพิจารณาแนวทางการแก้ปัญหาค่าไฟแพงเพื่อลดภาระประชาชนอย่างยั่งยืน เสนอโดย สว. สัมพันธ์ ชัยวิเศษจินดา
.
ปัจจุบันค่าไฟฟ้าของไทย ล่าสุดเมื่อวันที่ 26 มีนาคมที่ผ่านมา คณะกรรมการกำกับกิจการพลังงาน (กกพ.) ตรึงอยู่ที่ 4.15 บาทต่อหน่วยถึงเดือนสิงหาคมนี้
.
ในค่าไฟ 4.15 บาท ส่วนใหญ่คือค่าการผลิตไฟฟ้า 3.31 บาท โดยเป็นค่าเชื้อเพลิง 50% เป็นต้นทุนโรงไฟฟ้า 30% ที่เหลือเป็นค่าจัดส่ง 0.24 บาท ค่าจัดจำหน่าย 0.54 บาท และค่าเอฟที 0.06 บาท
.
จะเห็นได้ว่าต้นทุนส่วนใหญ่อยู่ที่ค่าการผลิตไฟฟ้าโดยเฉพาะค่าเชื้อเพลิง ซึ่งบ้านเรากว่า 60% คือก๊าซธรรมชาติ รองลงมาคือถ่านหิน 19.5% พลังงานหมุนเวียน 17.6% และพลังงานอื่น ๆ 1.2%
.
ดังนั้นสิ่งสำคัญที่สุดที่ต้องพิจารณาคือค่าการผลิตไฟฟ้า ที่ต้องนำมาพิจารณาในการปรับลดค่าไฟ

.
ผมได้เสนอ 2 ประเด็นเพื่อพิจารณา ดังนี้
.
ปรับโครงสร้างการนำเข้าก๊าซธรรมชาติเหลว : ภาครัฐควรสนับสนุนให้มีการแข่งขันทางด้านราคา เพื่อให้ผู้ค้าที่เสนอราคาถูกที่สุดและนำเข้าก๊าซได้ในปริมาณที่มากที่สุด ก็จะทำให้ Pool gas ที่เป็นต้นทุนการผลิตไฟฟ้าที่มีราคาถูกลง ค่าไฟฟ้าก็จะถูกตามด้วย และยังรวมถึงการเปิดตลาดไฟฟ้าเสรี โดยเฉพาะพลังงานสะอาดอย่างเป็นธรรม
.
ปรับหลักคิดค่าความพร้อมจ่ายใหม่ : แม้จะไม่ได้เดินเครื่องผลิตไฟฟ้า แต่ กฟผ. ก็ยังต้องจ่ายค่าความพร้อมจ่ายให้กับโรงไฟฟ้าเอกชนตามสัญญาซื้อไฟฟ้าระยะยาว ปี 2567 ข้อมูลจาก TDRI พบว่ามีโรงไฟฟ้าขนาดใหญ่ในไทย 7 แห่ง จากทั้งหมด 13 แห่ง ที่ไม่ได้เดินเครื่องผลิตไฟฟ้า แต่ กฟผ. ต้องจ่ายค่าความพร้อมจ่ายให้กับเอกชนรวม 2,500 ล้านบาท และหากย้อนไป 16 ปี คนไทยได้เสียค่าความพร้อมจ่ายไปแล้ว 5.33 แสนล้านบาทโดยที่โรงไฟฟ้าไม่ได้เดินเครื่อง
.
ภาครัฐควรต้องปรับหลักคิดค่าความพร้อมจ่ายนี้ใหม่ เริ่มจากทบทวนคาดการณ์ความต้องการใช้ไฟฟ้าที่สูงเกินจำเป็นเพื่อลดการสร้างโรงไฟฟ้าใหม่ที่ไม่จำเป็น เพราะหากดูจากแผน PDP 2024 จะสร้างเพิ่มอีก 11 แห่ง รวมทั้งควรหยุดทำสัญญาซื้อขายไฟฟ้าแบบระยะยาว ให้ผู้ผลิตไฟฟ้าต้องร่วมรับผิดชอบต้นทุนการก่อสร้างโรงไฟฟ้า
.
เพราะว่าท้ายที่สุดแล้ว การลดภาาระ กฟผ. นั่นหมายถึงลดค่าไฟ และลดภาระประชาชนนั่นเอง